بود و او را ام المساكين مىگفتند در حيوة رسول خدا از دار دنيا رفت و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چون رحلت نمود نه زن در حبالهء نكاح او بود و آن عايشه و حفصه و ام سلمه و سوده و زينب بنت جحش و ميمونه بنت الحارث و ام حبيبه بنت ابى سفيان و صفيه بنت حى بن اخطب و جويريه بنت الحارث الخزاعى اين نه زن حضرت آنها را نكاح كرده بود . دو زن ديگر از امهات مؤمنين بعد از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم زنده بودند يكى ماريهء قبطيهء كه جاريه آن حضرت بود ديگر ام شريك كه خود را به حضرت بخشيد و در محاسن برقى ام هانى دختر ابو طالب خواهر امير المؤمنين را از زوجات رسول خدا شمرده و اشهر خلاف آن است و حضرت ممكن است او را خواستگارى كرده باشد چنانچه در ترجمه او در محل خود بيايد ان‌شاءالله و اما زنانى كه قبل از دخول از آن حضرت مفارقت كردند نه نفرند . اول عاليه دختر ظبيان طلاق داد او را قبل از دخول دوم قتيله خواهر اشعث بن قيس كه حضرت قبل از دخول به او بدرجات عاليات فردوس اعلا رحلت نمود . سوم فاطمه دختر ضحاك است كه آيهء تخيير هنگامى كه بر آن حضرت نازل گرديد و زنان خود را مخير فرمود ميان اختيار آن حضرت و اختيار دنيا پس آن بىسعادت اختيار دنيا كرد و مفارقت از آن حضرت را قبول كرد بعد از آن در فقر و فاقت به جائى رسيد كه در كوچه‌هاى مدينه پشكل شتر برمىچيد و به آن معاش مىگذرانيد و مىگفت منم شقيه و بدبختى كه اختيار دنيا كردم چهارم شيثاء دختر صلت حضرت او را تزويج فرمود و پيش از آنكه او را بنزد حضرت بياورند آن جناب از دار فانى رحلت فرمود . پنجم اسماء دختر شراجيل است كه چون حضرت او را تزويج نمود و به خدمت حضرت آوردند عايشه و حفصه حسد بر او بردند او را تعليم دادند كه هرگاه رسول خدا بنزد تو مىآيد به زودى به او دست مده تا ترا دوست بدارد آن بيچاره فريب خورد چون حضرت رسول بنزد او آمد گفت پناه مىبرم به خدا از تو .